piątek, 16 września 2016

Gus - Kim Holden

źr.
Gus
Jasna strona, tom 2
Wydawnictwo Filia, 2016
504 str.

Recenzja nie zawiera spoilerów z tomu 1!

Redemption

Fenomen. Perfekcja. Mistrzostwo. Geniusz. Rewelacja. Wirtuozeria. Ideał. Nadzwyczajność. Jak wiele znacie synonimów słowa "absolutna cudowność"? Ja, po skończeniu "Gusa", wiedziałam, że choćbym znała ich setki, wciąż by mi to nie wystarczyło. Są książki, o których można wiele mówić. Są książki, o których wiele można pisać. I są książki, które stają się dla czytelnika czymś co przekracza jego rozumienie. Zgadnijcie co. "Gus" jest dla mnie  taką książką.

"- Byłeś kiedyś zakochany?
- Raz.
- Jak długo?
- Dwadzieścia jeden lat... i trzy dni."

źr.
Utrata ukochanej osoby jest do bani. W sensie... przerąbane. Ale utrata drugiej połówki samego siebie? To jest coś więcej niż zwykła tragedia. To jest cholerny koniec świata. O czym zatem może być "Gus"? O żalu przeplatanym ze złością. O rozpaczy i skrajnym szaleństwie, od bólu. O otępieniu i przytłaczającej samotności. O niezrozumieniu, palącej tęsknocie i pragnieniach, które już nigdy nie zostaną zaspokojone. Przede wszystkim jednak, jest to książka, w której korzeniach wypalono zagubienie. A wszystkie te uczucia, wylewają się ze stron strumieniami. Każde słowo, w książce Kim Holden, emanuje prawdziwością, autentycznością i realizmem. Lektura jej tworu jest więc czymś o wiele więcej niż czytaniem. Jest przeżywaniem najmniejszej nawet emocji. Jest spajaniem pojedynczego wyrazu czy literki. Jest... dobrowolną zgodą, by każdy rozdział wbijał się w jestestwo u czytelnika. Tylko po to, by został w nim... prawdopodobnie na zawsze. Bądźmy szczerzy. W końcu mówimy tu o Kim Holden.

"Ludzie, których kocham, nie potrafią tego odwzajemnić. Ranią mnie. Właśnie na tym polega miłość.
Właśnie tak mnie kochają."

źr.
"Gus" to apogeum uczuć. Jak sięgnięcie do samego jądra emocjonalności człowieka i wydobycie z niego... absolutnie wszystkiego. Kim Holden w kontynuacji "Promyczka", zabrała mnie w przejażdżkę życia. Prosto w otchłań wrażeń. Znacie to uczucie, gdy wykonujecie jakąś czynność i jesteście tak pełni... emanujących nią wibracji, że wiecie, iż to co robicie ma sens? Tak czułam się podczas pochłaniania "Gusa". Bo jest to prawdziwe odkupienie. Podróż do piekła i nieba. Zatapianie się w żarzącej lawie i lodowatej wodzie. Gwałtowne, ale też melancholijne i nostalgiczne. Bolesne jak diabli, ale również przynoszące ukojenie i spokój ducha. To powieść, która robi coś więcej niż tylko składa serce do kupy. To powieść, podczas której czytania, czułam jak we mnie rodzi się radość, spełnienie, czysta euforia i zachwyt, bo kawałki mojej duszy, znalazły swoje miejsce. Nie miałam bladego pojęcia, że książka może zrobić z czytelnikiem takie rzeczy. To otwarcie oczu, totalne oświecenie i inspiracja w jednym.

"Spraw, by twoje życie było coś warte."

Może chodzi o to, jak łatwo połączyłam to co przeżywa Gus, z moim osobistym stanem emocjonalnym. A może po prostu Kim Holden jest mistrzynią i o to w tym wszystkim chodzi. Może życie składa się z doceniania napotykania na swojej drodze tak wspaniałych autorów, którzy potrafią dotknąć cię nawet jeśli znajdują się na drugim końcu świata. Którzy potrafią cię uleczyć, nawet jeśli nie są po medycynie. Którzy sprawiają, że widzę sens w tym co robię, a czytanie wydaje mi się najpiękniejszą rzeczą na całym, cholernym świecie. Dzięki którym myślę, że ludzkość zna za mało pojęć mogących wyrazić absolutne uwielbienie, zachwyt i wdzięczność jaką czuję teraz w stosunku do Kim Holden.

Jeśli chcecie UTONĄĆ we wrażeniach, emocjach i czystym pięknie - sięgnijcie po tą książkę. Jeśli nie chcecie - cóż, ktoś musi popełniać błędy i pozbawiać się jedynego słusznego remedium, pokazującego jak doceniać życie, więc czemu nie wy, co? Logiczne.

10/10

Pozdrawiam,
Sherry


Promyczek | Gus


16 komentarzy:

  1. "Promyczka" jeszcze nie czytałam, ale kiedy już to zrobię, to z pewnością od razu sięgnę też po "Gusa". :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O mój Boże, koniecznie! Książki Kim Holden to huragan emocji, także miłej lektury. :)
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń
  2. Tak. Podpisuję się pod każdym twoim słowem. "Gusa" się nie czyta, go się przeżywa. Coś niesamowitego, nie do opisania.

    To jest mój numer jeden, nieodwołalnie. Kocham.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. U mnie to samo. Maaasakra!
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń
  3. Mam już w czytniku, ale pierw muszę uporać się z książkami z biblioteki i dopiero sięgnę po powieść Holden, ale już nie mogę się doczekać, bo zapowiada się tak cudownie!
    houseofreaders.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mocno trzymam kciuki, by uwiodła cię tak jak mnie! Miłej lektury! :)
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń
  4. Już na pierwszym cytacie Twojej recenzji łezka w oku mi się zakręciła. Za dużo emocji, ale i tak chcę czytać o Gusie. Jak najwięcej tego cudownego bohatera!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Rany, ta książka to mnóstwo przepięknych cytatów, poważnie! Płakałam podczas jakichś 70% czytania tej powieści. Także miłej lektury! :)
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń
  5. Po "Promyczku" nie potrafiłabym nie sięgnąć po "Gusa". Mam nadzieję, że spotkamy się jak najszybciej... :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Trzymam kciuki, by tak właśnie się stało! Miłej lektury! :)
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń
  6. Jestem świeżo po lekturze "Promyczka" i podświadomie czuję, że "Gus" to będzie historia, która zadziała na mnie jeszcze silniej niż pierwsza część :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oooch, tak. "Gus" to jest... nawet nie mam już słowa na określenie poziomu jaki reprezentuje ta lektura. Coś nieprawdopodobnego. Miłej lektur! :)
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń
  7. Mam na półce "Promyczka" ale musze Ci się przyznać, że boję się po niego sięgnąć. Nie dlatego, że może mnie rozczarować, bo po Twoich recenzjach nie mam takich obaw, ale czuję że ta książka rozpierniczy mnie tak bardzo, że nie będę mogła się po niej pozbierać :-) Z Gusem zapewne czeka mnie to samo :-P
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie przejmuj się. To jak niszczy autorka czytelnika "Promyczkiem" to coś dobrego. Naprawdę. Bo zmienia swego rodzaju mentalność, daje mnóstwo nadziei i nie wiem. To jest rozwalające, ale i w pewien sposób budujące. Także czytaj, czytaj bo nie mogę się doczekać by zobaczyć twoje zachwyty nad Kim Holden. <3
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń

Witaj wędrowcze!

Jeśli już pojawiłeś się na Feniksie, byłabym wielce rada, gdybyś był łaskaw pozostawić po sobie jakiś ślad - znak swojej obecności. Nawet nie wiesz ile radości sprawia mi, czytanie komentarzy innych ludzi.

Na każdy z nich odpowiadam (prędzej czy później). :)
Pozdrawiam,
Sherry