niedziela, 16 listopada 2014

"Coś do ukrycia" - Cora Carmack

źródło
Coś do ukrycia
Cora Carmack
Oryginał: Faking It
Seria: Losing It, tom #2
Wydawnictwo: Jaguar
Data premiery: wrzesień 2014
Ilość stron: 368

RECENZJA NIE ZAWIERA SPOILERÓW Z TOMU I

Niech ból uczyni cię silniejszym.

Na pewno znacie to uczucie, gdy wszystko wali się w waszym życiu, gdy nic nie idzie po waszej myśli, a w głowie pojawiają się pytania: "dlaczego tak jest?", "co takiego zrobiłam, że to się stało?!". Nagle, plany biorą w łeb, a na krętej drodze egzystencji, nie widać światełka nadziei. Ale nie ma innego wyjścia, jak poskładać się do kupy, wziąć problemy na barki i ponownie odbić się od dna, wiedząc, że porażka jest częścią ludzkiego życia. Tyle że kolejne upadki mogą nas uczynić albo silniejszymi na ból i nieprawidłowości, albo słabszymi i podatniejszymi na zło. Bohaterowie książki, którą wam dziś zaprezentuję, mają swoje własne sposoby na radzenie sobie z tragediami, jakimi są lub byli świadkami. Zechcecie poznać ich historię?

źródło
Pierwszy tom serii, czyli "Coś do stracenia" pokochałam za cudownie poplątaną, zwariowaną akcję, za komedię zaserwowaną przez Bliss i Garricka, za słodką, uroczą, zakręconą i baśniowo romantyczną historię miłosną pary. Wiedziałam, że kontynuacja - "Coś do ukrycia" mnie nie zawiedzie, bo Cora Carmack udowodniła, że ma charakter, ma styl i własny pomysł na New Adult. Szczerze mówiąc, podchodząc do recenzowanej pozycji, byłam nastawiona na kolejną komedię, na kolejne wybuchy śmiechu i lukrowaną opowiastkę o dwojgu zakochanych ludziach. A co otrzymałam? Powieść tak poruszającą i emocjonującą, że przez parę godzin po skończeniu, po prostu nie mogłam się pozbierać. 

"Byliśmy jak dwa magnesy o różnych biegunach - mogliśmy próbować trzymać się z dala od siebie, ale koniec końców, musieliśmy się poddać."

źródło
Cade'a, czyli jednego z głównych bohaterów książki, mieliśmy okazję poznać już w poprzednim tomie serii Cory Carmack. Mieliśmy okazję zobaczyć jakim przyjacielem jest i poznać jeden z jego wielu dramatów. W "Coś do ukrycia" autorka oddała mu główną rolę, a on - jako idealny aktor, wcielił się w nią, bez wahania. Gdybyście wszyscy byli facetami - singlami, tak nawiasem mówiąc, a do waszego pustego stolika w zatłoczonej kawiarence podeszła jedna z najpiękniejszych, najbardziej egzotycznie wyglądających dziewczyn, jaką widzieliście i zaproponowała wam... pewną umowę, dzięki której wcielilibyście się w rolę jej idealnego chłopaka, zgodzilibyście się? Stawiam, że większość tak. Cade również. Ale nie mógł przypuszczać, że ze zwykłego oszustwa, wyniknie poplątana, zawiła, piękna historia, którą przedstawia nam autorka w swojej książce.

źródło
Max, to typowa buntowniczka z ciętym językiem, silną osobowością i parą w gębie, która żyje muzyką, pragnieniem osiągnięcia sukcesu w branży, której nie popierają jej rodzice i z przeszłością, czyniącą z nią swą niewolnicę. Po ciężkich przeżyciach, których była świadkiem, Max buduje wokół siebie mur, zaporę, która trzyma na wodzy miłych ludzi i niechciane uczucia, mogące uczynić z niej słabą, podatną na krzywdy i łzy osobę. Nieoczekiwana wizyta jej konserwatywnych, wymagających, religijnych rodziców, którzy wierzą, że ich córeczka musi być idealna, dla ich własnego szczęścia, zmusza dziewczynę do zawarcia układu z Cade'm. Gdy nieoczekiwanie, zwykłe oszustwo zmienia się w szalone, pełne chemii przyciąganie, Max ma dwa wyjścia: poddać się iskrzeniu i na nowo musieć zmierzyć się z emocjami, które ją przerastają, bądź uciec od jednego z najmilszych ludzi jakich napotkała i na nowo zabunkrować się w otchłani własnego "ja". Jaka będzie jej decyzja?

"- Max Miller- przedstawiła się. - Muzyk i agresywna sucz, do usług."

źródło
Cora Carmack mnie... zaskoczyła. Bardzo pozytywnie. Bo drugi tom serii jest o wiele bardziej... dopracowany i dojrzalszy niż pierwszy. O ile "Coś do stracenia" było fajną przygodą, miłą opowiastką, do której chętnie powrócę gdy będę mieć dołujący dzień, bo jest świetną komedią, przy której człowiek śmieje się i śmieje, o tyle "Coś do ukrycia" jest bardziej poruszające. Dramatyczne. Chwilami dołujące i cudownie makabryczne, gdy poznajemy przeżycia bohaterów i dociera do nich z jakimi lękami walczą, z jakimi bagażami emocjonalnymi z przeszłości, muszą sobie radzić. Muszę przyznać, że pokochałam Cade'a i Max. Jeśli nie, jako osobne byty, to na pewno jako dwójkę ludzi, którzy niespodziewanie spotkali się w zabawnych okolicznościach. Oni tak cudownie do siebie od początku pasowali, że strony gdy się spotykali, kłócili, bądź po prostu rozmawiali ze sobą, po prostu wchłaniałam z radością!

Wizja tego jak dwa zbieżne charaktery spotykają się i nagle ich życie zmienia się nie do poznania, pewnie nie jest niczym nowym, ale musicie mi uwierzyć, że nawet z tego - teoretycznie schematycznego wątku - Cora Carmack potrafiła stworzyć coś niesamowicie wzruszającego, pochłaniającego i intensywnego. Uwielbiam książki, które sprawiają, że powoli zakochuję się w bohaterach, a później wszelkie ich niepowodzenia, przyjmuję na własną skórę i gdy rozpada się ich świat - czuję, jakby rozpadał się i mój. Bo to sprawia, że w pełni można docenić kunszt pisarski danego autora. W tym przypadku, Cora Carmack po prostu zdobyła moje serce.

"Byłam jak potłuczona i sklejona na nowo lalka, w której zabrakło kilku elementów."

Z mojej recenzji mogliście wysnuć wniosek, że skoro książka jest bardziej emocjonalna niż poprzedniczka i po prostu smutniejsza, to nie było scen typowych dla poprzedniej części, gdzie czytelnik dławił się ze śmiechu. Dlatego muszę napisać sprostowania, że były! Początek, gdy bohaterowie po raz pierwszy mają ze sobą styczność i powoli oswajają się ze swoją odmiennością, był po prostu epicki! Nie brakowało uśmiechów, nie brakowało... łez. Także moich. A może przede wszystkich moich. W pewnym momencie po prostu musiałam przerwać lekturę i się porządnie wypłakać, bo ciężar przeżyć Cade'a i Max mnie pogrążył.

Kocham "Coś do ukrycia", to jedna z najpiękniejszych, najbardziej romantycznych i cudownych książek, z jakimi ostatnio miałam do czynienia, więc życzę powodzenia pani Cormack z kolejnymi jej książkami, gdyż w tym momencie dość wysoko postawiłam poprzeczkę następnym jej pozycjom i nie jestem pewna, czy którakolwiek będzie w stanie pobić "Coś do ukrycia" i wszystkie doznania, które miałam okazję z nią doświadczyć. Coś absolutnie niesamowitego. Oczywiście polecam. Takie książki jak ta, powinno się czytać. Takim bohaterom jak Cade i Max, powinno się kibicować. I powinno się w nich zakochiwać. 

9/10
Pozdrawiam,
Sherry



Książka bierze udział w akcji: "Okładkowe Love"


30 komentarzy:

  1. Jeeej, chyba w końcu będę musiała przeczytać II tom :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przyjemnego czytania! :3
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń
  2. Odpowiedzi
    1. Pewnie, że musisz! :3
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń
  3. Wczoraj skończyłam czytać, ale nie jestem aż tak zachwycona. Owszem, było fajnie i zabawnie, wątek o udawaniu bardzo lubię, ale tak poza tym - nic ciekawego... Książka bardzo podobna do innych, oprócz tego sarkastycznego języka. I przypuszczam, że gdyby nie to, oceniłabym ją zupełnie inaczej. ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Hm, no cóż. Na jednych książki działają w taki, a nie inny sposób, na drugich w zupełnie odmienny. :)
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń
  4. Mam problem z tą serią, ponieważ pierwsza część była bardzo naiwna i naciągana. Nie wiem jak z drugą częścią, ale raczej nie czuje się przekonana żeby gdzieś dorwać tę książkę!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Skoro odniosłaś takie wrażenie z pierwszym tomem, do drugiego nie będę cię zachęcać.
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń
  5. Mam dwa tomy wypożyczone z biblioteki i wczoraj zaczęłam czytać pierwszy i muszę przyznać, że podoba mi się. Może nie jest to literatura wysokich lotów, ale świetnie i szybko się ją czyta. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pewnie, pewnie. :) I jak świetnie można się przy niej bawić!
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń
  6. Też uważam, ze drugi tom jest bardziej dojrzalszy i na pewno lepiej dopracowany niż pierwszy. Tam było śmiesznie, komicznie, a tutaj jest bardziej dramatycznie, życiowo, ale też trochę zabawnie. Nie mogę doczekać się trzeciej części i jestem ciekawa co wymyśli tam autorka. Bo jej pomysły są świetne :-D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja też nie mogę się doczekać! Tym bardziej, że ta cała bohaterka - przyjaciółka Bliss będzie zwiedzać Europę i ciekawa jestem czy autorka będzie opisywać miejsca, czy skupi się na uczuciach. :3 Tak czy inaczej, raczej nie wierzę, żebyśmy się zawiodły!
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń
  7. Ja osobiście nasłuchałam się o tej serii samych złych rzeczy... Więc jakoś straciłam na nią ochotę. Ale czekam na recenzję Czerwone jak Krew ^^

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Naprawdę? A ja nie czytałam jeszcze ani jednej negatywnej opinii ^^ No, ale.
      Pozdrawiam!
      Sherry

      Usuń
  8. Coś ostatnio na dobre książki trafiasz, bo same pozytywne recenzje ;) Jednak i tym razem książka nie dla mnie...

    http://pasion-libros.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też doszłam do tego wniosku. :) I cieszę się, bo jednak po niektórych wakacyjnych rozczarowaniach, teraz przyda mi się wszystko co piękne na poprawę humoru. ;)
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń
  9. Książkę czytałam i mam bardzo podobne odczucia do Twoich. Też uważam, że jest to historia znacznie bardziej emocjonalna i lepiej dopracowana aniżeli jej poprzedniczka. Było zarazem zabawnie i przejmująco. Ja w każdym razie uległam jej urokowi i marzy mi się więcej :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mnie też! Mam nadzieję, że autorka nie poprzestanie na laurach i kolejna część serii spodoba nam się równie mocno (albo jeszcze bardziej) niż dwie poprzednie razem wzięte! :)
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń
  10. Już wspominałam pewnie, że mam tom pierwszy, który swoją drogą, nie mam pojęcia kiedy przeczytam, ale taką mi ochotę narobiłaś na część kolejną, że już wiem, jaką książkę w najbliższym czasie sobie kupię:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Musisz koniecznie zabrać się za pierwszy tom. :) Jest bardzo pozytywny, zakręcony i śmieszny. :) Drugi... ach. To już poważniejsza sprawa, ale życzę ci, aby trafił w twoje ręce!
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń
  11. Widzę, że nawet jakbym sięgnęła po pierwszy tom to i tak bym nie była zawiedziona, bo dwójka jest według Ciebie równie dobra co poprzedniczka, a to duży plus by kontynuacje były dobre:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A nawet lepsza bym powiedziała! :)
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń
  12. Przyznam szczerze, że mnie zaskoczyłaś. Spodziewałam się, że to będzie seria typowo komediowa, lekka i odstresowująca. Tymczasem okazuje się, że to New Adult przy którym można sobie popłakać, a ja wprost takie uwielbiam! Nie wiem czemu ale uwielbiam podczas lektury to uczucie, kiedy serce łamie się na pół (ale tylko podczas lektury, żeby nie było :-P) Teraz mam tym większą ochotę na powieści Cory! :-)
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pierwszy tom był komediowy, był lekki, odstersowujący. Ten jest zupełnie inny. Naprawdę... emocjonujący i ogarniający czytelnika uczuciami do głębi. :) I nie martw się! Nie jesteś jedyną, która uwielbia złamane przez książki, serduszka :3 To przecież wrażenia są tym, co liczy się po lekturze. :) I to one są miernikiem książki. :)
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń
  13. Dzięki Twoim recenzjom powoli się przekonuję do tej serii i może jeszcze się na nią skuszę! :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Warto! :D Jeśli nie dla pierwszego tomu, to dla drugiego <3
      Pozdrawiam!
      Sherry

      Usuń
  14. A gdybyś miała to porównać do Dziesięciu płytkich oddechów, to lepsze czy gorsze?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Szczerze? Jak dla mnie ta książka była lepsza, ale ogólnie, ja na "Dziesięć płytkich oddechów" nie zareagowałam tak jak reszta... :(
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń
  15. No i teraz chyba poczekam z przeczytaniem pierwszej aż dojdzie do mnie ten tom, bo obawiam się, że spłonę z niecierpliwości jeśli nie będę mogła zabrać się od razu za drugi... ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie dziwię ci się ^^
      Pozdrawiam,
      Sherry

      Usuń

Witaj wędrowcze!

Jeśli już pojawiłeś się na Feniksie, byłabym wielce rada, gdybyś był łaskaw pozostawić po sobie jakiś ślad - znak swojej obecności. Nawet nie wiesz ile radości sprawia mi, czytanie komentarzy innych ludzi.

Na każdy z nich odpowiadam (prędzej czy później). :)
Pozdrawiam,
Sherry